
Quirine: “Ik hou ervan om samen met mensen te puzzelen die vastzitten in een vraagstuk en hen vanuit een onverwacht perspectief naar hun vraagstuk te laten kijken. Dat doe ik met scherpte en met mededogen, wetende dat ik in die context ook vatbaar zou zijn voor die disfunctionele patronen.
In mijn werk als interventiekundige, komen mijn talige kant en mijn creatieve kant samen. Talig door mijn studie Nederlands en ervaring als communicatie adviseur. Creatief door mijn regie-opleiding en mijn ervaring met theatermaken, waar ik ook het observeren en het gevoel voor (sub)tekst heb ontwikkeld. Ik breng lichtheid door mijn gevoel voor humor, maar ga serieus met het vakmanschap om.
Ik kan er enorm van genieten als mensen zich zo ontwikkelen dat zij zelf in staat zijn om hun vraagstukken aan te pakken. Dit heb ik zowel bij de leidinggevenden en teams waarmee ik werk, als bij de deelnemers van de Leergang Interveniëren met Passie en Precisie. In deze opleiding ben ik sinds 2016 leerbegeleider. Mooie bijkomstigheid is, dat door het geven van de opleiding het vak voor mij ook steeds meer gelaagdheid krijgt.
Ik heb zelf de LIPP gevolgd in 2012, nadat ik de tweejarige opleiding Interventiekunde had afgerond bij Wick van der Vaart in Amsterdam. Ik ben bijzonder dankbaar dat ik door hem en Shirine in aanraking ben gekomen met het mooie interventiekundige vak, zoals zij dat mede hebben vormgegeven.”
Meer informatie over Quirine vind je hier.
Ooit zal ik verstrengeld raken in een belangenconflict met aan de ene kant – zeg maar – mijn pleegmoeders en aan de andere kant de sociale dienst.
En dat mijn pleegmoeders dan gaan roepen: “Neemt u hem, neemt u hem maar!”
Maar de sociale dienst blijft stug weigeren: “Hij is van u, wij hebben er niets meetemaken!”
En dan gaat de ene kant met lepels en borden smijten en de andere kant
gooit stapels formulieren en pennen terug.
En dat ik dan zelf moet kiezen tussen mijn pleegmoeders en de sociale dienst
en dat ik dan tegen mijn pleegmoeders en de sociale dienst ga kiezen, en voor het conflict, de ruzie.
En dat ik zo op een hardvochtige manier alsnog volwassen zal worden.