Boek ‘Veranderen voor de Toekomst’
Jan van de Venis en ik schreven samen het openingshoofdstuk in het boek Veranderen voor de Toekomst. Het hoofdstuk heet: Toekomstige generaties over veranderkunde.
We schetsen in dit hoofdstuk een terugblik vanuit een toekomstige wereld, omdat het leven alleen voorwaarts geleefd kan worden, maar alleen achterwaarts begrepen. Zo geven we een terugblik op de maatschappelijke effecten waar het vak veranderkunde aan kan bijdragen. Met het schrijven van dit hoofdstuk praktiseren we meteen ook wat Roman Krznaric (2020) ons leert, namelijk te denken en te handelen als een goede voorouder door zeven generaties terug en zeven generaties vooruit te denken. Onze blik in dit hoofdstuk richt zich op vier generaties vooruit. Verder vooruit kijken lukte ons niet. In onze beslissingen en in ons handelen nemen we op die manier perspectieven van toekomstige generaties mee. Voor veranderkundigen die hun werk in 2026 doen, geeft dit hoofdstuk een glimp van hoe een mogelijke toekomst eruit kan zien. En hoe zij zelf en hun eigen vakgebied zouden kunnen ontwikkelen en veranderen.
Vroeger kreeg je zaadjes toegestuurd, die plantte je toen in de grond en 5 jaar later had je dan een kleine boom.
Of je stuurde prille liefdesbrieven heen en weer en 5 jaar later had je dan een vrouw.